نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

  • 0

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

سایر انواع آشامیدنی هایی که ورزشکاران به آن ها نیازمندند عبارتند از:

ب) آب‌هاي معدني : كيفيت طعم آنها اغلب بهتر از آب شهرهاست. اما تمام آنها ويژگي‌هاي آب آشاميدني را ندارند.

* آبهاي گازدار و آبهاي داراي مقادير زياد املاح:

اين آبهاي داراي خصوصيات و اثر دارويي غيرقابل چشم پوشي هستند، آنها را نبايد مانند آب معمولي استفاده كرد.

نوشيدن آنها فقط در شرايط خاص مجاز است.

با وجود اين خواهيم ديد كه بعد از فعاليت بدني زياد، اين نوع آبها براي جبران ذخاير قليايي بدن

و از بين بردن اسيدوز ايجاد شده به دليل خستگي استفاده مي شوند.

ج) آشاميدني‌هاي شور:

سوپ ها و آش‌ها: با سبزي هاي تازه تهيه مي‌شوند.

از نظر تأمين انرژي اهميتي ندارند بلكه به سبب تأمين آب و املاح به عنوان مثال پتاسيم و سديم با ارزش هستند.

خوردن سوپ در ابتداي غذا يك عات غذايي پسنديده است كه نبايد تغيير كند.

در دوران مسابقات نبايد اين نوع سوپ ها را با آش گوشت و سوپ هاي ماهي كه جايگزين كرد.

د) دم كردني‌ها:

از ريختن آب جوش روي برگها، گلها يا دانه ها به دست مي آيند كه باعث معطر شدن آب مي شوند.

در بين آنها چاي و قهوه خصوصيات مهمي دارند:

–  قهوه :

ماده اصلي آن كافئين است كه روي سيستم عصبي اثر محرك دارد.

بنابراين بايد از افراط در نوشيدن آن خودداري كرد. با علم به اينكه مقدار كم آن بعد از غذا به هضم غذا و به توليد ادرار كمك مي كند.

قهوه عربي؛ قهوه ملايمي است نسبت به قهوه روبوستا مقدار كمتري كافئين دارد.

– چاي‌ :‌ تقريباً خصوصايت قهوه را دارد اما به نسبت كمتر، چاي را مي توان بيشتر از قهوه مصرف كرد.

شير: براي تعادل تغذيه اي ضروري است و به حالت طبيعي و يا با افزودن شكر يا عسل مي‌توان استفاده كرد. 

آب ميوه‌ها: داراي همان خصوصيات ميوه ها هستند.

يادآوري كنيم كه باقيمانده قليايي دارند و بدين ترتيب براي از بين بردن اسيدوز ناشي از خستگي مناسب مي باشند. 

 


پاسخ دهید