نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

  • 0

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش دوم)

سایر انواع آشامیدنی هایی که ورزشکاران به آن ها نیازمندند عبارتند از:

ب) آب‌هاي معدني : كيفيت طعم آنها اغلب بهتر از آب شهرهاست. اما تمام آنها ويژگي‌هاي آب آشاميدني را ندارند.

* آبهاي گازدار و آبهاي داراي مقادير زياد املاح:

اين آبهاي داراي خصوصيات و اثر دارويي غيرقابل چشم پوشي هستند، آنها را نبايد مانند آب معمولي استفاده كرد.

نوشيدن آنها فقط در شرايط خاص مجاز است.

با وجود اين خواهيم ديد كه بعد از فعاليت بدني زياد، اين نوع آبها براي جبران ذخاير قليايي بدن

و از بين بردن اسيدوز ايجاد شده به دليل خستگي استفاده مي شوند.

ج) آشاميدني‌هاي شور:

سوپ ها و آش‌ها: با سبزي هاي تازه تهيه مي‌شوند.

از نظر تأمين انرژي اهميتي ندارند بلكه به سبب تأمين آب و املاح به عنوان مثال پتاسيم و سديم با ارزش هستند.

خوردن سوپ در ابتداي غذا يك عات غذايي پسنديده است كه نبايد تغيير كند.

در دوران مسابقات نبايد اين نوع سوپ ها را با آش گوشت و سوپ هاي ماهي كه جايگزين كرد.

د) دم كردني‌ها:

از ريختن آب جوش روي برگها، گلها يا دانه ها به دست مي آيند كه باعث معطر شدن آب مي شوند.

در بين آنها چاي و قهوه خصوصيات مهمي دارند:

–  قهوه :

ماده اصلي آن كافئين است كه روي سيستم عصبي اثر محرك دارد.

بنابراين بايد از افراط در نوشيدن آن خودداري كرد. با علم به اينكه مقدار كم آن بعد از غذا به هضم غذا و به توليد ادرار كمك مي كند.

قهوه عربي؛ قهوه ملايمي است نسبت به قهوه روبوستا مقدار كمتري كافئين دارد.

– چاي‌ :‌ تقريباً خصوصايت قهوه را دارد اما به نسبت كمتر، چاي را مي توان بيشتر از قهوه مصرف كرد.

شير: براي تعادل تغذيه اي ضروري است و به حالت طبيعي و يا با افزودن شكر يا عسل مي‌توان استفاده كرد. 

آب ميوه‌ها: داراي همان خصوصيات ميوه ها هستند.

يادآوري كنيم كه باقيمانده قليايي دارند و بدين ترتيب براي از بين بردن اسيدوز ناشي از خستگي مناسب مي باشند. 

 


  • 0

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش اول)

نياز به آب و سایر آشامیدنی در ورزشكاران (بخش اول) 

فعاليت‌هاي عضلاني با از دست دادن آب براي تنظيم درجه حرارت بدن همراه است که باید از طریق آشامیدنی های مختلف در ورزشکاران تامین شود.

و هر چه فعاليت سنگين تر و طولاني تر باشد مقدار اتلاف آب بيشتر است.

فعاليت عظلاني با تغييرات هموديناميك افزايش جريان خون و افزايش فشار خون

كه در نتيجه آن حجم پلاسما ۱۵ تا ۲۰ درصد كاهش مي يابد همراه است.

كاهش زياد آب بدن موجب كاهش توان كار بدن مي شود

از دست دادن ۲ درصد مايع، معادل ۵/۱ ليتر براي يك فرد ۷۰ كيلوگرمي

موجب كاهش ۲۰ درصد، و از دست دادن ۴ درصد مايع موجب كاهش ۴۰ درصد توان كاري است

بنابراين لازم است يك «سياست آب» برقرار نماييم، به نحوي كه به افراد عادت دهيم قبل از تشنگي آب بنوشند

زيرا تشنگي يك علامت تأخيري كمبود آب است تا به منظور جلوگيري از كاهش آب بدن حتي الامكان ذخيره كافي آب در بدن موجود باشد.

بر اساس تجربياتي كه در سالهاي اخير انجام شده

مي توانيم توصيه كنيم كه در مدت سه ساعت قبل از شروع فعاليت، در درجه حرارت معمولي ۵۰۰ تا ۷۵۰ ميلي ليتر آب به تدريج نوشيده شود

تا موجب سوء هضم نشود. با وجود اين توصيه مي‌گردد

كه از نيم ساعت قبل از شروع فعاليت مسابقاتي يا تمريني مايعات نوشيده نشود.

آشاميدني ها :

الف) آب: تنها آشاميدني واقعاً لازم است. ساير نوشيدنيها نيز تأمين كننده آب به نحوي است كه براي مصرف كننده دلپذيرتر باشد.

آب آشاميدني بايد خنك، صاف، شفاف، بي بو و داراي اكسيژن كيفيت لازم براي هضم خوب و كمي املاح باشد.

آب نبايد مواد سمي يا ميكرب داشته باشد.قبل از استفاده از آب چشمه يا چاه بايد آب مورد آزمايش قرار گيرد.

براي بهبود طعم آبهايي كه طعم نامطلوب دارند مي توان اقدامات زير را انجام داد:

– خنك كردن آب؛

– افزودن آب ميوه هاي اسيدي ليمو ؛

– افزودن شربت ها

–  افزودن آب ميوه هاي تغليظ شده (انگور، سيب)